“Nie umiera ten, kto trwa w pamięci żywych”
Ks. Jan Twardowski
……Małgosia, Pani Kierownik…
Małgorzata Szymoniak urodziła się 20 kwietnia 1963 roku. Większość swojego życia była związana z Gminą Czermin, tu się urodziła, tutaj rozpoczęła swoją naukę w Szkole Podstawowej w Czerminie i tu też pracowała. Najpierw w Ośrodku Kultury w Żegocinie, później w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Czerminie, w którym od 2003 roku pełniła funkcję kierownika.
Trudno ująć w kilku słowach to, kim dla nas była.
Pani Gosia była osobą mającą czas na wysłuchanie, na rozmowę.
W pracy – wymagająca, ale sprawiedliwa. Pełna empatii, życzliwości. Stwarzała atmosferę zaufania i wzajemnego wsparcia, w której każdy czuł się ważny, potrzebny. Wspólne rozmowy, żarty- to wszystko było częścią naszej codzienności, do której często będziemy wracać wspomnieniami.
Podopiecznych otaczała opieką i wykazywała niezwykłą empatię, była wzorem pracowitości, zawsze pochylała się nad problemami drugiego człowieka ze szczególną odpowiedzialnością, chętnie podejmowała dodatkowe zadania na rzecz swoich podopiecznych i poszukiwała rozwiązań ze szczególnym naciskiem na dobro człowieka. Zawsze gotowa pomóc. Wiedziała, że praca w pomocy społecznej to coś więcej niż przepisy, dokumenty, ale przede wszystkim obecność w ludzkich radościach i trudnościach.
To dzięki je staraniom zmodernizowany obiekt Środowiskowy Dom Samopomocy w Czerminie zaczął tętnić życiem a wymagał wiele wysiłku, determinacji, uporu i pracy, by osoby ze szczególnymi potrzebami chciały uczestniczyć w zajęciach, znajdując jednocześnie wsparcie, opiekę i zrozumienie. Tym samym pozostawiła po sobie coś trwałego i niezwykle cennego.
Aktywnie udzielała się w zakresie pomocy dla seniorów, współpracowała ze stowarzyszeniami działającymi na terenie Gminy Czermin, uczestniczyła w zespole do spraw interwencji kryzysowej przy Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie w Pleszewie oraz w Zespole Interdyscyplinarnym przy Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Czerminie.
Otrzymała wyróżnienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej za wybitne nowatorskie rozwiązania w zakresie pomocy społecznej.
Przeżyła swe życie w najpiękniejszy z możliwych sposobów dla człowieka – niosąc pomoc drugiemu człowiekowi. Swoją wrażliwością i skromnością, poświęceniem, pogodą ducha, otwartością i życzliwością wobec drugiego człowieka, pokazywała nam, co jest w życiu ważne i istotne. Potrafiła nas zachęcać do większego zaangażowania na rzecz dobra wspólnego, z poczuciem odpowiedzialności za innych i chęcią tworzenia lepszego świata.
Jej obecność dodawała siły nie tylko mieszkańcom, ale również zespołowi ludzi, z którymi współpracowała. Jej uśmiech potrafił rozświetlić nawet najtrudniejszy dzień. Była zawsze gotowa do pomocy i zawsze blisko ludzi.
Żegnamy Cię Małgosiu jako naszą serdeczną szefową, koleżankę i przyjaciółkę, z którą przepracowaliśmy wiele lat. Na zawsze będziesz w naszej pamięci i w naszych sercach. Dziękujemy za wspomnienia, które będziemy pielęgnować. Z głębi naszych serc dziękujemy Ci za to! Miałaś tyle planów. Choroba przyszła nagle i zabrała tak szybko, nie byliśmy na to przygotowani. Odeszłaś, pozostawiając wielki smutek, pustkę, której nikt nie zdoła zastąpić.
Pamięć o Twoim zaangażowaniu, uczciwości i oddaniu drugiemu człowiekowi pozostaje żywa. Zostawiłaś po sobie trwały ślad – w dokumentach, decyzjach, ale przede wszystkim w ludzkich sercach.
Na zawsze pozostaniesz w naszej pamięci jako ktoś wyjątkowy, kto nie tylko kierował pracą innych, ale przede wszystkim prowadził nas swoim przykładem – człowieka dobrego, życzliwego i oddanego drugiemu człowiekowi.
Spoczywaj w pokoju!
